Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

Σημαία στο μπαλκόνι

 Γράφει ο Σπύρος Καβακόπουλος

Πρόπερσι παραμονή 28ης Οκτωβρίου, πήραν την σημαία απ’ το μπαλκόνι μου. Ίσως διαφωνούσαν με τους συμβολισμούς της, ίσως την κλέψαν για το δικό τους. Σκέφτηκα να τη βάλω στην ταράτσα μην την ξαναπάρουν, τελικά πάλι στο μπαλκόνι την έβαλα. Δύο οι λόγοι. Το αισθητικό αποτέλεσμα κάτι το ξεχωριστό (δείτε φωτογραφίες). Σημαία, ιστός, κάγκελο και φόντο ο πετρόχτιστος τοίχος, όλα αποτελούν ζωντανή καλλιτεχνική φωτογραφία, με μοναδικούς συμβολισμούς. Το προπολεμικό κάγκελο - κόσμημα, κατασκευή τού τότε σιδερά της Ν. Φιλαδέλφειας, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα τέχνης και τεχνικής των χιλιάδων χρόνων του λαϊκού μας πολιτισμού. Πεινασμένος και εξαθλιωμένος ο τότε μικρασιάτης πρόσφυγας, όμως το «φτηνό», όπως το σύγχρονο κάγκελο, δεν περνούσε ποτέ από το μυαλό του ότι θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος του σπιτιού του. Όμορφη η σύνθεση, με τη σημαία, το κάγκελο, τον πετρόχτιστο τοίχο. Σύνθεση που αποπνέει την ευγένεια του λαϊκού μας πολιτισμού, επεκφρασμένου από τον προπολεμικό σιδερά και πετρά. Πολιτισμός που απαιτούσε την προστασία του και ήταν ένας πρόσθετος λόγος για να πολεμήσουν οι πατεράδες και παππούδες μας τους κατακτητές. Δημιουργούσε, έχτιζε, πολεμούσε, ο φτωχός προπολεμικός Έλληνας, έτσι γέμιζε έτσι αισθανόταν. Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν, αν και πάλι φτωχός, γεμίζει αγοράζοντας άϊ φον, σμαρτ φον και άλλα φιρμάτα, καθώς αυτή είναι η αισθητική του. 

ΥΓ 1: Πριν τον σεισμό του 1981, σαν το κάγκελο αυτό ήταν γεμάτη η γειτονιά μου στον προσφυγικό συνοικισμό της Ν. Φιλαδέλφειας. Μπόρεσα και το διέσωσα αντιλαμβανόμενος την μεγάλη του αξία, οι άλλοι… 

ΥΓ 2: Προσέξτε την λεπτομέρεια στην 4η φωτογραφία. Η ουρίτσα που σχηματίζει το σίδερο, έχει σφυροκοπηθεί στο αμόνι μετά από πυράκτωσή του στα κάρβουνα. Ουρίτσα που τώρα ποτέ δεν γίνεται. 

ΥΓ 3: Προσέξτε στην 5η φωτογραφία πως συνένωναν τότε τα μεταλλικά στοιχεία. Ένα μεταλλικός πύρος διαπερνούσε τα στοιχεία και στη συνέχεια τον χτυπούσαν από τις δυο μεριές. Δεν υπήρχε ηλεκτροκόληση και οξυκονοκόληση. 

ΥΓ 4 : Επαναλαμβανόμενα μεταλλικά στοιχεία που κανένα δεν είναι ακριβώς ίδιο με τ’ άλλο, χειροποίητα βλέπεις.εμικό κάγκελο - κόσμημα, κατασκευή τού τότε σιδερά της Ν. Φιλαδέλφειας, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα τέχνης και τεχνικής των χιλιάδων χρόνων του λαϊκού μας πολιτισμού. Πεινασμένος και εξαθλιωμένος ο τότε μικρασιάτης πρόσφυγας, όμως το «φτηνό», όπως το σύγχρονο κάγκελο, δεν περνούσε ποτέ από το μυαλό του ότι θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος του σπιτιού του. 

Όμορφη η σύνθεση, με τη σημαία, το κάγκελο, τον πετρόχτιστο τοίχο. Σύνθεση που αποπνέει την ευγένεια του λαϊκού μας πολιτισμού, επεκφρασμένου από τον προπολεμικό σιδερά και πετρά. Πολιτισμός που απαιτούσε την προστασία του και ήταν ένας πρόσθετος λόγος για να πολεμήσουν οι πατεράδες και παππούδες μας τους κατακτητές. Δημιουργούσε, έχτιζε, πολεμούσε, ο φτωχός προπολεμικός Έλληνας, έτσι γέμιζε έτσι αισθανόταν. Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν, αν και πάλι φτωχός, γεμίζει αγοράζοντας άϊ φον, σμαρτ φον και άλλα φιρμάτα, καθώς αυτή είναι η αισθητική του.-